Edward Flatau (ur. 27 grudnia 1868 do wnętrza Płocku, zm. 7 czerwca 1932 do wnętrza Warszawie) – nasz konował neurolog. Był twórcą nowoczesnej neurologii polskiej, autorytetem w środku dziedzinie fizjologii oraz patologii opon mózgowo-rdzeniowych, pionierem neurologii światowej. Współtwórca czasopism medycznych Neurologia Polska plus Warszawskie Czasopismo Lekarskie. Członek Polskiej Akademii Umiejętności. W medycynie z jego nazwiskiem wiąże się zbiór Redlicha-Flataua, zbiór Flataua-Sterlinga również choróbsko Flataua-Schidlera, tudzież też znamię Flataua.
Urodził się 27 grudnia 1868 r. w Płocku w rodzinie kupca zbożowego. Studiował w Moskwie i w Berlinie u najwybitniejszych neurologów i anatomów tamtych lat - S.Korsakowa, E.Leydena i W.Waldeyera. Już pierwsza jego praca - atlas mózgu i przebiegu włókien nerwowych u człowieka (1894 r.) - przyniosła mu sławę międzynarodową, została przetłumaczona z języka niemieckiego na polski, rosyjski, angielski i francuski, a uniwersytet w Buenos Aires zaprosił go do objęcia Katedry i Kliniki Neurologicznej. Flatau nie przyjął tej propozycji, decydując się na przyjazd do Warszawy.